صفحه نخست | آرشيو وبلاگ | آر.اس.اس

  آشنایى با آنفلوآنزا

آنفلوآنزا یک عفونت تنفسى مسرى و شایع است که در اثر یک ویروس ایجاد مى شود. مدت زمان شروع علایم از زمان وارد شدن ویروس به بدن ۲۴ تا ۴۸ ساعت است. ۳ نوع اصلى ویروس آنفلوآنزا وجود دارد (C، B، A) اما این ویروس ها توانایى جهش به انواع گوناگونى را دارند. شیوع ناگهانى انواع مختلف آنفلوآنزا تقریباً هر زمستان رخ مى دهد و شدت آنها متفاوت است. آنفلوآنزا در مردها و زن ها در تمام سنین به غیر از دوران شیرخوارگى دیده مى شود.

علایم شایع

لرز و تب متوسط تا بالا، دردهاى عضلانى، از جمله کمردرد، سرفه که معمولاً یا با خلط بسیار کم همراه است یا اصولاً خلطى همراه آن وجود ندارد به همراه گلودرد، صداگرفتگى، آبریزش از بینى، سردرد و خستگى از مهمترین علائم بروز این بیمارى است.

علل

عفونت با ویروس هاى دسته میکسوویروس ها که معمولاً در اثر تماس مستقیم یا غیرمستقیم (مثلاً استفاده از لیوان آلوده) گسترش مى یابند.

عوامل افزایش دهنده خطر

استرس، خستگى شدید، تغذیه نامناسب، بیمارى مزمن، خصوصاً بیمارى مزمن قلبى یا ریوى، حاملگى (سه ماه سوم)، زندگى محیط نیمه بسته، سرکوب ایمنى ناشى از دارو یا بیمارى و حضور در مکان هاى شلوغ به هنگام بروز همه گیرى از مهمترین علل شیوع این بیمارى است.

پیشگیرى

حتى المقدور از خطرات و موارد ذکر شده در بالا پرهیز کنید.اگر بالاى ۶۵سال سن دارید یا مبتلا به بیمارى مزمن قلبى یا ریوى هستید، سالانه واکسن آنفلوآنزا دریافت کنید. این واکسن تنها در برابر ۲ یا ۳ زیر نوع بخصوص از آنفلوآنزاى نوع A حفاظت ایجاد مى کند.

http://daressalam.persianblog.ir

از تماس غیرضرورى با افرادى که دچار عفونت هاى دستگاه تنفسى فوقانى به هنگام فصل آنفلوآنزا (زمستان) هستند خوددارى کنید.استفاده از داروى آمانتادیسن براى افراد پرخطر (که واکسن تزریق نکرده باشند) یا افرادى که نیازمند اقدامات کنترلى بیشترى هستند.

عواقب مورد انتظار

بهبود خود به خودى در عرض ۷ تا ۱۰ روز در صورتى که هیچ عارضه اى رخ ندهد، صورت مى گیرد. اگر عارضه اى رخ دهد، درمان با آنتى بیوتیک معمولاً ضرورى است و بهبود ممکن است ۳ تا ۶ هفته به درازا انجامد.عفونت هاى باکتریایى از جمله برونشیت یا ذات الریه ممکن است بخصوص در افرادى که بیمارى مزمن دارند یا در افراد بالاى ۶۵سال خطرناک باشد.

درمان

بررسى هاى آزمایشگاهى، مثل آزمایش خون و کشت خلط، عکسبردارى اشعه ایکس از قفسه سینه (تنها در صورت بروز عوارض) از نخستین گام هاى درمانى است که به توصیه پزشک معالج صورت مى گیرد. براى تخفیف گرفتگى بینى، غالباً با آب گرم یا سرد، چاى غلیظ یا آب نمک قرقره کنید. براى افزایش رطوبت هوا از یک دستگاه بخور خنک استفاده کنید. رطوبت کمک مى کند تا ترشحات ریه رقیق و بنابراین راحت تر تخلیه شوند. درون دستگاه بخور خنک دارو نگذارید زیرا کمکى نمى کند. دستگاه را روزانه تمیز کنید. براى جلوگیرى از سرایت بیمارى به دیگران دست هاى خود را دائم بشویید. روى عضلاتى که دچار درد هستند کمپرس گرم یا صفحه گرم کننده بگذارید.

رژیم غذایى

معمولاً اشتها به هنگام آنفلوآنزا کم مى شود. شاید در ابتدا فقط اشتها به مایعات داشته باشید، اما پس از مدتى به وعده هاى غذایى کوچک حاوى مواد نشاسته اى بدون ادویه (نان سوخارى، برنج، پوره، غلات پخته شده، سیب زمینى پخته) اشتها پیدا مى کنید. روزانه حداقل ۸ لیوان آب بنوشید (خصوصاً اگر تبتان بالا باشد). نوشیدن مایعات بیشتر مثل آبمیوه، چاى و نوشیدنى هاى غیرگازدار نیز به رقیق شدن ترشحات کمک مى کند.

منبع:روزنامه ایران، برگرفته شده از پرتال راسخون

برچسب هاي اين مطلب :آشنایى با آنفلوآنزا
و برچسب هاي اين مطلب :آنفلوآنزای خوکی
و برچسب هاي اين مطلب :آنفلوانزا
و برچسب هاي اين مطلب :آنفلوآنزای نوع a
نويسنده : مرد سلامت | ساعت ۸:٤٠ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢ دی ۱۳۸۸
پيام هاي ديگران () | لينک ثابت - به اين پست امتياز دهيد

  سلامت دیجیتالی

سلامت الکترونیک(Health-e) یک زمینه نوظهور از برخورد انفورماتیک، پزشکی، بهداشت عمومی و تجارت است که از طریق شبکه جهانی وب(wed wibe worlb) و تکنولوژی های مرتبط با آن ارتقا و تکامل می یابد. سلامت الکترونیک را نه تنها بعنوان یک توسعه فنی بلکه بعنوان حالتی روحی، طرز تفکر و یک حرکت عمومی جهانی می توان توصیف کرد. برای توصیف واژه سلامت الکترونیک باید از فناوری اطلاعات و ارتباطات(Technology Comunication Information) در بخش سلامت بهره برد. اطلاعات دیجیتالی در بخش سلامت و بهداشت برای مقاصد بالینی و آموزشی و مدیریتی از طریق الکترونیکی، انتقال ذخیره و بازیابی می شود.
تعریف سلامت الکترونیک
سلامت الکترونیکی یک زمینه جدید و روبه رشد از تلاقی اطلاع رسانی پزشکی  سلامت عمومی و مبادلات تجاری است که به خدمات و اطلاعات سلامت ارائه شده و یا تقویت شده از طریق اینترنت و فناوری های وابسته اطلاق می گردد. در مفهومی وسیع تر این واژه نه تنها به توسعه فناوری اشاره می کند بلکه زمینه ای جامع برای ارتقای محلی  منطقه ای و بین المللی مراقبت بهداشتی با استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات است.
تاریخچه سلامت دیجیتال
واژه
Health-e ابتدا در دهه 90 میلادی کلمه ای عمومی بود و به تمام مسائل مشترک میان کامپیوتر و پزشکی اطلاق می شد. این کلمه در ابتدا بیشتر به وسیله بخش صنعت و تجارت مورد استفاده واقع می شد و کاربرد علمی آن بسیار کم بود. در آن زمان تمام خدماتی که اینترنت برای سلامت جامعه می توانست ارائه دهد در این حوزه قرار می گرفت. بعنوان مثال شرکت Intel از Health-e بعنوان تلاشی مشترک از سوی مسئولان بهداشت جهانی و فناوری یاد می کند، اما با گسترش نفوذ اینترنت در جوامع و افزایش گرایش کاربران به استفاده از اینترنت، سلامت دیجیتال نیز دچار تحولی عظیم شد و از کاربردی عمومی خارج شده و تبدیل به یک زیرشاخه از بهداشت عمومی شد. پس از آن کاربران و متخصصان فراوانی به استفاده از Health-e روی آوردند و سلامت الکترونیکی به واژه ای علمی و آکادمیک تبدیل شد اما در ابتدا گروهی از دانشمندان و متخصصین با ورود این واژه به لغات علمی و دانشگاهی مخالف بودند و آن را واژه ای صرفا تجاری می دانستند اما براثر توسعه دامنه کاربرد مجوز ورود صادر شد به گونه ای که امروزه در بانک اطلاعات پزشکی دنیا(mebline) صدها مقاله علمی مرتبط با حوزه سلامت الکترونیکی می توان یافت.
زیرساخت های سلامت الکترونیک
بحث
سلامت الکترونیک رابطه نزدیکی با زیرساخت های دیجیتالی هر کشوری و نیز فرهنگ دیجیتالی آن کشور دارد. برای برقراری نظام سلامت دیجیتالی هر کشوری زیرساخت های مخابراتی و اینترنتی آن کشور نقش تعیین کننده ای دارد. درصد کاربران از اینترنت، میزان نفوذ فیزیکی اینترنت در کشور، سایت های ارائه دهنده اطلاعات پزشکی و درمانی، سرویس دهندگان اینترنت و غیره از عوامل مهم در توسعه سلامت الکترونیکی هستند. همچنین نقش وزارتخانه ها و سازمان های درگیر در حوزه سلامت الکترونیکی مانند وزارت فناوری اطلاعات و ارتباطات(ICT) و وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و دیگر سازمان های مرتبط بسیار مهم خواهد بود.
حوزه های سلامت دیجیتال
فواید فراوانی از سلامت الکترونیکی می توان به دست آورد اما باید این نکته را نیز در نظر داشت که توسعه و گسترش خدمات بهداشتی و درمانی بدون استفاده از رایانه و تکنولوژی های مرتبط عملیاتی نخواهد بود. لذا برای تبیین بیشتر این کاربرد در 10 حوزه به شرح زیر قابل تفسیر است:
1) توانمندسازی: به دلیل در دسترس قرار گرفتن اطلاعات و دانش پایه و مورد نیاز پزشکی و بهداشتی از سوی شبکه های اطلاعاتی برای همگان، راه های جدیدی به سوی درمان بیمار محور در جامعه اطلاعاتی ایجاد می شود. مردم جوامعی که اطلاعات صحیح و کافی را نسبت به مراقبت از سلامت خود دارند، کمتر دچار بیماری شده و در صورت ابتلا به بیماری نیز می دانند که در چه زمانی به چه متخصصی رجوع کنند. بدین ترتیب از مراجعه های مکرر آن ها به مراکز غیرمرتبط جلوگیری به عمل آمده و در نتیجه شاهد ترافیک های بیهوده در محیط های بهداشتی نخواهیم بود، افزون بر این افراد بیمار می توانند آموزش های مورد نیاز خود را در مورد برخورد با بیماری و عوارض آن از طریق شبکه های اطلاع رسانی دریافت کنند.
2) امکان تبادل اطلاعات میان موسسات بهداشتی: در این حوزه از سلامت دیجیتال امکان تبادل اطلاعات و اسناد پزشکی میان موسسات بهداشتی و درمانی فراهم خواهد شد به نحوی که همواره از آخرین تغییرات دارویی، نسخه های درمانی، آموزش های پرستاری و مراقبتی و دیگر اطلاعات مورد نیاز آگاه شوند، بانک های اطلاعاتی(
Base Data) این موسسات همواره به روز بوده و از آخرین تجربیات همکاران خود در هر گوشه از جهان می توانند استفاده کنند.
3) اصول اخلاقی: سلامت الکترونیکی الگوهای نوین ارتباطی میان پزشک و بیمار; پزشک و پزشک را ایجاد خواهد کرد و چالش ها، تهدیدها، تحولات ونیز فرصت های جدیدی از جنبه اخلاق را به وجود می آورد. از جمله این چالش ها بحث اخلاق پزشکی در درمان های
online، محرمانه ماندن اطلاعات بیماران، محرمانه نگه داشتن مهارت های تخصصی پزشکان و نیز
رضایت پزشک و بیمار در درمان است.

http://daressalam.persianblog.ir


4) کارآیی: خصوصیاتی همچون حافظه، سرعت در پردازش و تحلیل و توانایی انجام حجم زیادی از عملیات موجب خواهد شد که مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی با استفاده از رایانه بتواند پیشرفت های قابل ملاحظه ای در راه توسعه و پیشرفت بردارد. برای تصمیم گیری در عرصه ارائه خدمات سلامت اصل نخست جمع آوری اطلاعات مناسب است. در زمان های گذشته در اثر یک مورد بیماری جدید زمان زیادی را به خود اختصاص می داد، اما امروزه بعنوان اقدامی فوری در بخش سلامت دیجیتال، قابل انجام است.
5) آموزش
online : یکی از حوزه های سلامت الکترونیکی که ارتباط بسیار نزدیک و تنگاتنگی نیز با آموزش الکترونیکی learninge دارد حوزه آموزش online سلامت است. در این بخش از سلامت دیجیتال متون آموزش پزشکی، آموزش سلامت، اطلاعات بهداشتی و درمانی و نیز اطلاعات پیشگیری از وقوع بیماری ها به صورت online و به شکل متن، صدا، تصویر و فیلم بر روی شبکه جهانی وب(wed wibe worlb) قرار می گیرد تا همه کاربران به آن دسترسی داشته باشند. همچنین جدیدترین مسائل و یافته های پزشکی دنیا نیز بر روی شبکه جهانی قرار می گیرد تا پزشکان و متخصصان با مراجعه به آن اطلاعات پزشکی و درمانی خود را به روز نگاه دارند.
6) ارتباطی جدید: سلامت دیجیتال نوعی ارتباط جدید میان بیمار و پزشک برقرار خواهد کرد. ارتباطی تمام وقت و 24 ساعته که این ارتباط در روزهای غیرکاری و تعطیل نیز قابل انجام است. بیمار از طریق آدرس اینترنتی که پزشک معالجش در اختیار او قرار داده، می تواند آخرین اطلاعات را درباره بیماری خودبه دست آورده و با آخرین و جدیدترین درمان ها آشنا شود. افزون بر این می تواند علایم و نشانه های جدید را که خود می بیند و دردهایی را که در بدن خود احساس می کند به صورت
online در اختیار پزشک معالج خود قرار دهد و پزشک نیز راهنمایی های خود را به صورت online انجام دهد، بدون اینکه نیاز به حضور فیزیکی هر یک از دو طرف در مطب و یا بیمارستان باشد. همچنین در صورت حاد شدن مشکل مریض می تواند با ارسال درخواستی برای پزشک معالج خود، تقاضای حضور فیزیکی ایشان را در منزل و یا محل کار خود بنماید. این نوع از ارتباط که شکل جدیدی از ارتباط میان پزشک و بیمار است به نوعی مشارکت تبدیل شده و منجر به اتخاذ تصمیمات مشترک نیز خواهد شد که این امر در بیماری های جدید موجب افزایش سطح علمی پزشک و معالجه زودتر بیمار خواهد شد.
7) گستره جغرافیایی: توسعه گستره مراقبت های بهداشتی به فراتر از مرزهای جغرافیایی در مقوله سلامت الکترونیکی بیماران مفهوم جدیدی است از پزشکان بی مرز. در حوزه
Health-e مراقبت های درمانی به فراتر از مرزهای قراردادی بشری، پزشکان را قادر می سازد تا به آسانی مراقبت های پزشکی خود را به صورت online از طریق اینترنت پیگیری نمایند و نیز دسترسی بیماران را به دلیل نبود حضور فیزیکی پزشک معالج، محدود نخواهد کرد. همچنین پزشکان قادر خواهند بود تا با حضور مجازی در کشورهای عقب مانده به مشکلات بیماران این کشورها رسیدگی کنند. بدون آنکه حضور فیزیکی خود را در کشورشان از دست بدهند. این امر منجر به افزایش سطح جهانی سلامت بهداشتی خواهد شد.
8) افزایش کیفیت خدمات سلامت: به دلیل ثبت و نگهداری اطلاعات پزشکان و مراکز بهداشتی در حافظه رایانه ها، مقایسه میان ارائه کنندگان خدمات بهداشتی درمانی راحت تر خواهد بود. زمانی که این مقایسه صورت می گیرد مشتریان به سوی مراکزی که خدمات با کیفیت تری ارائه می دهند، هدایت خواهند شد و این امر سبب ازدحام جمعیت در مراکز بهداشتی و لزوم نوبت دهی برای مراجعه، اعلام نتایج آزمایشگاهی و امکان بحث و بررسی راه های درمانی از طریق اینترنت را فراهم می آورد و به دلیل استقبال مردم از مراکز درمانی با کیفیت تر، دیگر مراکز نیز به سمت تعالی پیش خواهند رفت.
9) مبتنی بر مدارک بودن: معالجات در
محیط Health-e باید براساس مستندات صورت بگیرد به این معنی که اگر برای بیمار روش درمانی خاصی پیشنهاد شود این روش باید با یافته های علمی روز مطابقت داشته باشد همچنین پیش بینی یک روش درمانی نیز براساس آخرین اطلاعات و دانش پزشکی روز میسر خواهد شد. البته در این حوزه نیاز به کار زیادی وجود دارد تا بسترهای علمی آن فراهم شود.
10) افزایش دسترسی به خدمات تامین عدالت: استفاده از خدمات
Health-e سبب خواهد شد که افراد خدمات سرویس های بهداشتی درمانی مورد نیاز خود را از ارائه دهندگان آن در هر نقطه از جهان دریافت کنند. این خدمات می تواند شامل مشاوره های ساده و ابتدایی تا معالجات پیچیده تری در بیماری های مزمن باشد. به این ترتیب فردی که تاکنون تنها امکان استفاده از خدمات بهداشتی را تنها در شهر خود داشته است اکنون توانایی استفاده از این خدمات را در هر کجای دنیا دارد و دسترسی استفاده کنندگان به مراکز بهداشتی راحت تر شده و بدین ترتیب امکان برقراری عدالت فراهم خواهد شد.

منبع: ابتکار نیوز

برچسب هاي اين مطلب :سلامت دیجیتالی
و برچسب هاي اين مطلب :نقش اینترنت در افزایش سلامت عمومی
و برچسب هاي اين مطلب :فرهنگ سلامت
نويسنده : مرد سلامت | ساعت ۸:۳۱ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۳٠ آذر ۱۳۸۸
پيام هاي ديگران () | لينک ثابت - به اين پست امتياز دهيد